Lutowanie miękkie i lutowanie twarde, są najczęściej stosowanymi technikami wykonywania połączeń rur miedzianych. Jest to specyficzna technika lutowania kapilarnego – połączenia końca jednej rury z kielichem łącznika lub kielichem drugiej rury. Szczelina między dwoma łączonymi elementami jest równomierna i tak mała, że powstaje efekt kapilarny (naczynia włoskowatego).
Pod pojęciem lutowania twardego rozumie się wykonywanie połączeń lutowanych przy użyciu spoiw, których robocze temperatury topnienia wynoszą ponad 450 oC. Przebieg procesu lutowania twardego jest identyczny jak opisany dla lutowania miękkiego. Istotna różnica polega na tym, że płomień palnika podgrzewa nie tylko łączone elementy ale i końcówki podawanego spoiwa.
Lutowanie twarde wymaga dostarczenia do złącza większej ilości ciepła niż przy lutowaniu miękkim. Do czynności tej używa się zatem najczęściej:
źródło: materiały firmy Wieland